magiran.com: فصلنامه پايش، شماره 32

صفحه اول

فهرست نشريات

خدمات اعضا

تبليغات در سايت

تماس با ما

راهنما

- راهنمای الفبايي	- مجلات علمي پژوهشي
- راهنماي موضوعي	- نشریات دانشگاهي	- نشريات داراي متن
- جستجوی نشريات	- اشتراک نسخه چاپي	- نشريات مورد علاقه من

- عضويت در سايت	- اشتراکIP Based مراکز
- درخواست اشتراک طلايي	- فعال سازی کارتهای چاپی اشتراک طلايي
- اشتراک نسخه چاپي	- بريده جرايد در ايميل شما	- خدمات RSS
- معرفی به دوستان	- پرداخت به سايت جهت افزايش اعتبار

-

-

-

- درباره سايت	- نحوه دسترسی به متن	- اشتراکIP Based مراکز
- جستجوی نشريات	- جستجوی مطالب	- ارسال بريده جرايد به ايميل
- شماره حساب ها	- نحوه پرداخت به سايت	- خدمات RSS
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- خدمات سايت به نشريات	- سفارش اشتراک نسخه چاپی نشريات

magiran.com: فصلنامه پايش، شماره 32

magiran.com > فصلنامه پايش > فهرست مطالب شماره 32

مشخصات نشريه

آخرين شماره

آرشيو شماره هاي گذشته

جستجوي مطالب

سايت اختصاصي

تماس با نشريه

راهنماي اشتراک

ارسال الکترونيکي مقاله

راهنماي تدوين و ارسال مقالات

شماره جديد اين نشريه

سال نهم
شماره 2
(پياپي 34)
بهار 1389

راهنمای موضوعی نشريات

اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:
1 مصوب پزشکي
1 بهداشت و درمان(عمومي)
1 پزشکی


	تبليغات

http://www.magiran.com/ihsr



فصلنامه پايش فصلنامه پزشكي - پيراپزشكي داراي رتبه علمی - پژوهشی (پزشکي) به زبان فارسي، انگليسي سال هشتم، شماره 4 (پياپي 32)، پاييز 1388

	زمان انتظار بيماران سرپايي با بهره گيري از مدل هاي شبيه سازي افسون آيين پرست، سيدجمال الدين طبيبي، كامران شهانقي، ميربهادر آريا نژاد ص 327 چکيده مشاهده متن [PDF 298KB]
	افزايش سريع هزينه هاي بخش بهداشت و درمان، گسترش رقابت بين مؤسسات ارائه خدمت و رشد فناوري در اين بخش موجب پيچيدگي نظام هاي ارائه خدمت مي شود. مديريت صحيح نظام هاي بهداشتي و درماني، نيازمند بهره گيري از منطق تصميم گيري مناسب است. شبيه سازي، ابزار مناسبي براي تصميم گيري هاي دقيق و مبتني بر شواهد است و نتايج بي نظيري را براي بررسي و برنامه ريزي نظام هاي پيچيده و غيرقطعي فراهم مي كند. اين پژوهش يك مطالعه توصيفي است. جامعه پژوهش، شامل مراجعان سرپايي بيمارستان هاي آموزشي ـ عمومي تهران است. در اين پژوهش، با هدف درك جزئيات فرآيند معاينه و تشخيص بيماران سرپايي و بررسي زمان انتظار بيماران سرپايي، مدلي از شبيه سازي از درمانگاه هاي سرپايي طراحي گرديد. به اين منظور، ابتدا توزيع ورود بيماران سرپايي به بيمارستان هاي جامعه پژوهش با كمك نرم افزار Enterprise Dynamics تعيين و بيمارستان ها بر اساس توزيع ورودي ها گروه بندي شدند. سپس يك درمانگاه به صورت تصادفي از هر گروه انتخاب گرديد و به منظور به دست آوردن اطلاعات مورد نياز در زمينه ميانگين زمان ارائه خدمت، مسير حركت بيماران و ساير اطلاعات مورد نياز براي طراحي مدل شبيه سازي، زمان ورود وخروج 357 بيمار سرپايي به ايستگاه هاي مختلف ارائه خدمت به ثبت رسيد. پس از ارزيابي اوليه داده ها با نرم افزار SPSS، يك مدل شبيه سازي از مسير حركت بيماران در درمانگاه با كمك نرم افزار AweSim طراحي شد. پس از طراحي و تكميل مدل، اعتبار داده ها و مدل شبيه سازي اثبات گرديد. خروجي هاي مدل شبيه سازي در ارتباط با زمان انتظار بيماران براي معاينه نشان دادند كه ميانگين زمان انتظار بيماران براي معاينه به وسيله دستيار سال اول و دوم حدود 58 دقيقه، براي معاينه به وسيله دستيار سال سوم و چهارم حدود 52 دقيقه و براي معاينه به وسيله استاد آموزشي حدود 53 دقيقه است. مقايسه زمان انتظار بيماران پي گيري (بيماراني كه قبلاً در بيمارستان بستري شده بودند و اكنون براي پي گيري بيماري و روند درمان به درمانگاه مراجعه مي كنند) و بيماران غيرپي گيري (بيماراني كه براي درمان بيماري هاي سرپايي خود به درمانگاه مراجعه مي كنند) نشان داد كه تفاوتي بين اين دو گروه وجود ندارد. بررسي جزئيات فرآيند معاينه حاكي از آن بود كه با توجه به نوع پزشك معاينه كننده، حدود 42تا 62 درصد از كل زمان انتظار بيماران براي معاينه، پيش از شروع به كار اتاق معاينه است. فاصله زماني بين شروع كار پذيرش و فعاليت اتاق معاينه از دلايل اصلي بروز اين مسئله است. با كاهش اين فاصله زماني مي توان سهم عمده اي از زمان انتظار بيماران را حذف كرد. کليدواژگان: بيماران سرپايي، زمان انتظار، شبيه سازي، كيفيت خدمات

	ميزان مصرف اكستازي در دانشجويان استان مرزي گيلان زهرا محتشم اميري، آزاد خليلي موسوي، مهرناز دوستدار صنايع، عباس جعفري شكيب، زهره پورسهيلي، مريم مهدي پور ص 335 چکيده مشاهده متن [PDF 249KB]
	در اين مطالعه مقطعي صورت گرفته در سال 1384، 3958 دانشجو با استفاده از پرسشنامه خود ايفا و بدون نام تحت بررسي قرار گرفتند. پرسشنامه مذكور ترجمه پرسشنامه استاندارد مورد استفاده در كشورهاي اروپايي و آمريكا بود. براي اين كه ترجمه به درستي صورت گرفته باشد، ابتدا پرسشنامه به فارسي ترجمه و سپس به انگليسي برگردانده شد و عدم همخواني هاي موجود در ترجمه با پرسشنامه اصلي اصلاح گرديد. پرسشنامه از دو قسمت اطلاعات زمينه اي و الگوي مصرف اكستازي و ساير مواد تشكيل شده بود. پاسخنامه ها در برگه اي جداگانه تكميل و به صورت تجمعي در جعبه اي جمع آوري و توسط گروه پرسشگر بدون حضور هيچيك از مسئولان دانشگاه ها جمع آوري شد. داده ها پس از جمع آوري با استفاده از نرم افزار SPSS 11.5 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. براي تحليل داده ها از آزمون رگرسيون لجستيك،χ2 استفاده گرديد. در اين مطالعه، 3700 دانشجو (5/93 درصد) به پرسشنامه پاسخ دادند. از اين تعداد، 1966 نفر ( 1/53 درصد) از دانشگاه آزاد اسلامي و 1734 نفر (9/46 درصد) از دانشگاه هاي دولتي بودند. 49 درصد مرد و بقيه زن با ميانگين سني 5/3 ± 2/22 سال (دامنه سني46-18 سال) بوده اند. از كل دانشجويان تحت مطالعه، 157 نفر (2/4 درصد) تجربه مصرف اكستازي حداقل براي يك بار داشته اند كه از اين افراد، 113 نفر در يك ماه گذشته و بقيه در يك سال گذشته مصرف كرده اند. در اين مطالعه، 217 نفر (9/5 درصد) از ساير مواد مخدر استفاده مي كردند كه بيشترين ماده مصرفي، به ترتيب، ترياك و حشيش بوده اند. با آزمون χ2 مصرف اكستازي با مصرف سيگار و ساير مواد مخدر، جنس مرد، مطلقه يا بيوه بودن، سابقه مردودي، شركت در مهماني هاي دوستانه، سكونت با دوستان يا به تنهايي، مصرف الكل، ساختار خانوادگي بدون والدين يا يكي از آنها و سطح سواد والدين ارتباط داشته است (05/0>P)، اما ارتباطي بين رشته تحصيلي، سن و مصرف اكستازي ديده نشد. پس از انجام رگرسيون لجستيك عوامل مؤثر بر مصرف اكستازي در دانشجويان، مصرف ساير مواد مخدر، الكل و مصرف سيگار نشان داده شدند(0001/0>P). مطالعه حاضر نشان مي دهد كه اكستازي، بيشترين ماده مصرفي در گروه دانشجويان بوده است و لزوم انجام هرچه سريع تر مداخلات لازم براي كاهش مصرف احساس مي شود. کليدواژگان: اكستازي، دانشجويان، عوامل خطر، شيوع

	تاثير آموزش يائسگي به همسران بر حمايت اجتماعي درك شده توسط زنان يائسه در شهر گناباد علي دلشاد نوقابي، نرجس بحري بيناباج، فاطمه هادي زاده طلاساز ص 343 چکيده مشاهده متن [PDF 217KB]
	يائسگي امري اجتناب ناپذير و يكي از بحران هاي تكاملي مهم در زندگي هر زن است. همسر، مهم ترين و نزديك ترين فردي است كه مي تواند در درك و حمايت از زن يائسه دخيل باشد. با توجه به همين واقعيت، پژوهش حاضر با هدف تعيين تاثير آموزش يائسگي به همسران بر حمايت اجتماعي درك شده توسط زنان واقع در حوالي يائسگي انجام شده است. در اين كارآزمايي باليني، 102 زن 60-45 ساله واجد مشخصات واحد پژوهش در شهر گناباد انتخاب شدند و به طور تصادفي در دو گروه آزمون و شاهد قرار گرفتند. در ابتدا، پرسشنامه هاي مشخصات فردي و مقياس حمايت اجتماعي كاسيدي را زنان دو گروه و پرسشنامه سنجش آگاهي را همسران آنها تكميل كردند. سپس همسران زنان گروه آزمون در جلسات آموزش چهره به چهره درباره يائسگي شركت نمودند و كتابچه اي آموزشي نيز در اختيار آنها قرار گرفت. يك ماه پس از آموزش مجدداً پرسشنامه مقياس حمايت اجتماعي را زنان دو گروه و پرسشنامه سنجش آگاهي را همسران آنها تكميل كردند. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمون هاي كاي مربعي، تي دانشجويي و تي زوج شده در سطح اطمينان 95% مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. ميانگين نمره آگاهي همسران در گروه آزمون، پس از آموزش، نسبت به قبل از آن افزايش داشته (40/10 در مقابل 35/7) و براساس آزمون آماري تي زوج شده، اختلاف معني داري بين آن دو وجود داشته است(001/0>P). همچنين ميانگين نمره حمايت اجتماعي درك شده توسط زنان در گروه آزمون، پس از آموزش، نسبت به قبل از آن افزايش داشته (95/10 در مقابل 62/8) و بر اساس آزمون آماري تي دانشجويي، اختلاف معني داري بين دو گروه آزمون و شاهد وجود داشته است(006/0=P) . آموزش يائسگي به شوهران به مثابه مهم ترين منبع حمايت اجتماعي زنان، مي تواند بر درك حمايت اجتماعي توسط زنان تاثير داشته باشد. از آنجا كه رضايت مندي از حمايت اجتماعي نقش بسزايي در پيشگيري از افسردگي دارد، پيشنهاد مي گردد كه برنامه هاي آموزشي مدون در زمينه يائسگي و حمايت از زنان يائسه براي همسران آنها طرح ريزي گردد. کليدواژگان: آموزش، يائسگي، حمايت اجتماعي

	كاربرد الگوي اعتقاد بهداشتي در زمينه برنامه ريزي براي پيشگيري از ايدز در دانشجويان دانشگاه تهران فاطمه رحمتي نجاركلائي، شمس الدين نيكنامي، فرخنده امين شكروي، فضل الله احمدي، محمدرضا جعفري، پروين رهنما ص 349 چکيده مشاهده متن [PDF 269KB]
	تحقيق حاضر، در جهت برنامه ريزي آموزشي پيشگيري از ايدز، با استفاده از الگوي اعتقاد بهداشتي، به صورت توصيفي ـ مقطعي در سال تحصيلي 84-83 بر روي 664 دانشجوي جديد الورود دانشگاه تهران انجام گرفت. ابزار مورد مطالعه، پرسشنامه پژوهشگر ساخته بود كه شامل اطلاعات جمعيتي، سؤالات آگاهي، سازه هاي الگوي اعتقاد بهداشتي (حساسيت درك شده، شدت درك شده، منافع و موانع درك شده( و نگرش به طرد بيماران و سؤالات رفتارهاي پرخطر و قصد انجام آزمايش HIV بود. شيوه نمونه گيري به صورت طبقه اي و منظم (سيستماتيك) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار Access 2002،SPSS 14 ، آزمون هاي كاي مربع (Chi-square)، ضريب همبستگي پيرسون و آزمون آنوا (Anova) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. مطابق نتايج اين مطالعه، ميانگين سني دانشجويان 8/1 ± 74/18 و 5/57 درصد از آنها دختر بودند. بر اساس رفتارهاي خود گزارش دهي، 1/4 درصد از آنها سابقه مصرف سيگار داشتند و 9/2 درصد مواد مخدر يا مشروبات الكلي مصرف كرده بودند، 5/1 درصد سابقه ابتلا به بيماري هاي آميزشي و 1/58 درصد مايل به انجام آزمايش HIV بودند. مهم ترين منبع كسب آگاهي دانشجويان درباره ايدز، تلويزيون، روزنامه ها و مجلات بودند و 46/26 درصد نيز سطح آگاهي خود را در مورد بيماري ايدز ناكافي اعلام كرده بودند. 1/71 درصد از دانشجويان مورد بررسي نيز شانس خود را براي ابتلا به ايدز، كم گزارش نموده بودند. اكثر داتشجويان از سطح آگاهي بالايي برخوردار بودند. بين ميزان آگاهي و شدت و حساسيت درك شده ايدز و منافع درك شده نسبت به انجام آزمايش HIV ارتباط آماري معني داري وجود داشت. بين حساسيت و شدت درك شده نيز رابطه آماري معني داري به چشم مي خورد. در اين مطالعه، سازه منافع درك شده آزمايش HIV الگوي اعتقاد بهداشتي تنها پيش بيني كننده قصد انجام آزمايش HIV بود. عدم دسترسي به مراكز بهداشتي ـ درماني انجام دهنده آزمايش و ترس از نتيجه آن به عنوان بيشترين مانع انجام آزمايش از طرف دانشجويان ذكر گرديد. دانشجويان به ايدز حساس بودند و آن را بيماري وخيمي مي دانستند، اما بايد در مورد چگونگي اعلام نتيجه آزمايش و ميزان خدمات و نشاني هاي مراكز مشاوره، اطلاع رساني بيشتري صورت گيرد. اين پژوهش، انجام مطالعه مداخله اي را با استفاده از نظريه ها و الگو هاي تغيير رفتار در سطح فردي و سازماني پيشنهاد مي كند. کليدواژگان: الگوي اعتقاد بهداشتي، برنامه ريزي آموزش بهداشت، ايدز، دانشجويان

	رفتارهاي خودمراقبتي در بيماران مبتلا به نارسايي قلبي فاطمه شجاعي، صديقه عاصمي، اكرم نجف يارندي، فاطمه حسيني ص 361 چکيده مشاهده متن [PDF 248KB]
	بيماران مبتلا به نارسايي قلبي، براي مواجهه با مشكلات بيماري، نياز به رفتارهاي خود مراقبتي دارند، لذا شناسايي اين رفتارها و تشويق بيمار جهت مشاركت و قبول مسئوليت در انجام صحيح آنها منجر به كنترل عوارض بيماري خواهد شد. اين مطالعه، با هدف تعيين رفتارهاي مراقبت از خود و ارتباط آن با متغيرهاي سن، جنس، وضعيت تاهل، سطح تحصيلات، طول مدت بيماري، دفعات بستري شدن، بيماري هاي مزمن ديگر و درصد كسر تخليه اي قلب، در مراكز آموزشي ـ درماني وابسته به دانشگاه هاي علوم پزشكي ايران و تهران صورت گرفت. اين مطالعه از نوع توصيفي _ تحليلي بوده است كه طي آن، تعداد 250 نفر بيمار مبتلا به نارسايي قلبي واجد شرايط وارد آن شده اند. براي جمع آوري اطلاعات، از پرسشنامه اروپايي رفتارهاي مراقبت از خود در بيماران نارسايي قلبي استفاده شد. نتايج به وسيله آزمون هاي آمار توصيفي، تحليل واريانس يك طرفه، آزمون t مستقل و كاي دوي كروسكال ـ واليس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. بر اساس يافته ها، فقط 26 درصد از واحدها خود مراقبتي را به خوبي ايفا كرده بودند و رفتار «داروهايم را مطابق دستور پزشك مصرف مي كنم» بيشترين رعايت را در اين بيماران داشته است. رفتارهاي خود مراقبتي با متغيرهاي مستقل سن و دفعات بستري قبلي، ارتباط آماري معني دار و معكوس و با ساير متغيرها، ارتباط آماري مستقيم و معني داري را نشان دادند. با توجه به نتايج پژوهش، لازم است آموزش هايي در خصوص انجام خودمراقبتي به بيماران ارائه و بر انجام آن نيز تاكيد شود. مطمئناً تدوين چنين برنامه هايي، نياز به يك تيم درماني فعال خواهد داشت. از طرفي، ارائه آموزش هاي فوق به بيماران از سوي پرستاران و ارزيابي رفتار خود مراقبتي بيماران توسط آنها نيز بستگي به آموزش هاي پرستاران و توصيف وظايف شغلي آنان مطابق استانداردها و روندهاي مصوب وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشكي دارد. کليدواژگان: رفتارهاي خود مراقبتي، نارسايي قلبي، مراقبت هاي پرستاري

	كيفيت زندگي بيماران مبتلا به سرطان مري مراجعه كننده به بيمارستان امام خميني (ره) تهران امير پاكپور حاجي آقا، داود پناهي چناقباغي، سعيد يكاني نژاد، سعيده نوروزي ص 371 چکيده مشاهده متن [PDF 242KB]
	سرطان مري، هشتمين سرطان شايع در كل جهان (4 درصد از كل) و ششمين علت منجر به مرگ ناشي از سرطان است. هدف از مطالعه حاضر بررسي كيفيت زندگي مبتلايان به سرطان مري است. اين بررسي، يك مطالعه توصيفي ـ مقطعي است كه به منظور بررسي كيفيت زندگي 70 نفر از مبتلايان به سرطان مري در بيمارستان امام خميني (ره) تهران صورت گرفته است. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه هاي استانداردEORTC QLQ-C30 و QLQ-OES18 EORTC است كه توسط يكي از پژوهشگران، از طريق مصاحبه با بيماران، تكميل گرديد. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار SPPSS12 و آزمون هاي آناليز واريانس، ضريب همبستگي پيرسون، آزمون تي تست مستقل در سطح معني داري 05/0P< تجزيه و تحليل شد. مطالعه فوق نشان داد كه بيشترين مشكل بيماران در مورد ابعاد كيفيت زندگي، متعلق به عملكرد هيجاني و كمترين مشكل مربوط به عملكرد شناختي است. همچنين از نظر علائم بيماري، بيشترين شكايت بيماران به مشكلات اقتصادي ناشي از بيماري و كمترين شكايت آنها به مشكل تكلم مربوط مي شوند. بين ابعاد كيفيت زندگي، ارتباطات مستقيمي برقرار است و از طرف ديگر، بين اين ابعاد و علائم بيماري، ارتباطاتي در جهت معكوس برقرار است. همچنين بين نوع سرطان و نمرات مربوط به ابعاد كيفيت زندگي، ارتباط معني داري برقرار است؛ به طوري كه مبتلايان به كارسينوم سلول سنگفرشي، نسبت به مبتلايان به آدنوكارسينوم، نمرات كيفيت زندگي كم تري به دست مي آورند. با توجه به اطلاعات موجود، مشخص مي گردد كه افراد مبتلا به سرطان مري از لحاظ بعد شناختي قبل از عمل جراحي چندان مشكلي ندارند، اما از لحاظ عملكرد هيجاني دچار مشكل هستند و از نظر آموزش در زمينه مسائل رواني و كنترل هيجانات و مشاوره هاي رواني ـ اجتماعي و همچنين حمايت هاي اقتصادي و افزايش پوشش بيمه اي در هر دو گروه مبتلايان، به ويژه در مبتلايان به كارسينوم سلول سنگفرشي، به توجه بيشتري نياز دارند. کليدواژگان: كيفيت زندگي، سرطان مري، بيمارستان امام خميني (ره)

	نيازهاي آموزشي مرتبط با بهداشت باروري در داوطلبان ازدواج در شهر اصفهان پژمان عقدك، فرشته مجلسي، حجت زراعتي، حسن افتخار اردبيلي ص 379 چکيده مشاهده متن [PDF 203KB]
	در اين مطالعه مقطعي، نيازهاي آموزشي مرتبط با بهداشت باروري، در سه حيطه بهداشت باروري، روابط با همسر و قوانين اسلامي و حقوقي، تعداد 2117 نفر از داوطلبان ازدواج در شهر اصفهان، به روش نمونه گيري در دسترس و با استفاده از پرسشنامه خودايفا مورد بررسي قرار گرفتند كه موضوعات سرطان هاي شايع زنان و سلامت در روابط جنسي در حيطه بهداشت باروري، روش هاي برقراري ارتباط با همسر و چگونگي حل اختلافات با همسر در حيطه روابط با همسر و نيز احكام شرعي مربوط به روابط جنسي و توصيه هاي اسلام در مورد روابط با همسران در حيطه قوانين و احكام اسلامي، مورد بررسي قرار گرفتند. تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS II انجام شد و مقايسه دو گروهي ميانگين ها با آ زمون آماري t، مقايسه نظرهاي زنان و مردان با كاي مربع، اولويت بندي نيازهاي آموزشي با محاسبه ميانگين رتبه ها (Mean Rank) و مقايسه ارتباط نيازهاي آموزشي در بيش از دو گروه با آناليز واريانس يكطرفه صورت گرفت. ميانگين سني در زنان، 5/22 سال (SD 2/4) سال و در مردان، 5/26 سال (SD 3/4) سال بود. بين ميزان نياز آموزشي موضوعات حيطه بهداشت باروري و شغل زنان (05/0>P)، شغل مردان (01/0>P)، سن زنان(05/0>P) و تحصيلات زنان و مردان (01/0>P)، ارتباط معني داري وجود داشت. همچنين بين ميزان نياز آموزشي موضوعات حيطه روابط با همسر و شغل زنان (001/0>P)، شغل مردان (05/0>P) و سن زنان و مردان (01/0>P) و نيز بين ميزان نياز آموزشي موضوعات حيطه قوانين اسلامي و حقوقي و شغل زنان (001/0>P)، سن زنان و مردان (05/0>P) و تحصيلات (01/0>P) ارتباط معني داري به چشم مي خورد. در مردان تحصيل كرده تر اعلام نياز به آموزش بيشتر ديده مي شد، درحالي كه در زنان، با افزايش تحصيلات، ميزان نياز به آموزش، كاهش پيدا مي كرد. ميزان نياز به آموزش در زنان با افزايش سن كاهش داشت، ولي در مردان تفاوتي در ميزان نياز گروه هاي مختلف سني مشاهده نشد. ميزان نياز به آموزش زنان كارمند از ساير گروه ها كمتر و در مردان كارمند از ساير گروه ها بيشتر بود. علاوه بر اين، ميزان نياز به آموزش در ساكنان شهري و روستايي، تفاوت معني داري نداشت. در نهايت، اولويت هاي آموزشي مورد نياز داوطلبان ازدواج با مطالب آموزشي فعلي در كلاس هاي آموزش قبل از ازدواج منطبق نبودند و آموزش هاي فعلي، در رده هاي آخر نيازهاي آموزشي قرار داشتند. کليدواژگان: بهداشت باروري، نياز آموزشي، مشاوره قبل از ازدواج

	كيفيت زندگي مرتبط با سلامت در بيماران تالاسمي ماژور نگين هادي، دنيا كرمي، علي منتظري ص 387 چکيده مشاهده متن [PDF 232KB]
	امروزه با توجه به افزايش طول عمر بيماران تالاسمي ماژور، آنها در دوران بزرگسالي، علاوه بر مشكلات جسمي، با مشكلات رواني نيز روبرو هستند. مطالعه حاضر، با هدف بررسي كيفيت زندگي مرتبط با سلامت ايشان در مقايسه با گروه كنترل و مشخص كردن ابعادي از سلامت كه در اثر بيماري بيشتر تحت تاثير قرار گرفته، انجام گرديده است. اين مطالعه مقطعي بر روي 250 نفر از بيماران تالاسمي ماژور مراجعه كننده به بخش تالاسمي بيمارستان دستغيب و گروه كنترل، شامل 100 نفر از جمعيت همسالان سالم اين افراد كه از بين ملاقات كنندگان بيماران و دانش آموزان مدارس شيراز انتخاب شده بودند، انجام گرديده است. براي جمع آوري اطلاعات، از پرسشنامهSF-36 كه قبلاً روايي و پايايي آن تاييد شده و شامل 36 گويه در 8 بعد است، به صورت پرسشگري استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها نيز از نرم افزار SPSS 13 و آزمون هاي آماري T-test و ضريب همبستگي Spearman استفاده و سطح معني داري 05/0P در نظر گرفته شد. يافته هاي پژوهش، حاكي از پايين تر بودن سطح كيفيت زندگي بيماران تالاسمي از لحاظ مؤلفه سلامت جسمي و ابعاد مربوط به آن، نسبت به ميانگين نمرات كيفيت زندگي در گروه كنترل است؛ ولي در مورد مؤلفه سلامت رواني و ابعاد مربوط به آن، تفاوت معني دار آماري بين دو گروه يافت نشد. همچنين بيماران زن در بعد عملكرد اجتماعي، نمره بيشتري نسبت به مردان بيمار به دست آوردند. گروه بيماران با شدت خفيف عملكرد جسمي بهتري نسبت به گروه بيماران شديد نشان دادند. اين مطالعه آشكار كرد كه براي افزايش كيفيت زندگي بيماران تالاسمي ماژور، علاوه بر مسائل رواني بيماران، توجه ويژه به جنبه هاي جسمي و ارائه بيشتر و بهتر خدمات درماني و توانبخشي به اين گروه نيز ضروري به نظر مي رسد. کليدواژگان: تالاسمي ماژور، كيفيت زندگي، SF، 36

	آيا پژوهشگران تصور درستي از ميزان فعاليت هاي ترجمه دانش خود دارند؟ سحرناز نجات، مهناز آشورخاني، ژاله غلامي، سيدرضا مجد زاده ص 395 چکيده مشاهده متن [PDF 212KB]
	محققان، نقشي كليدي در بهره برداري از دانش دارند. از اين رو، مطالعه نگرش آنها در زمينه فعاليت هاي مربوط به بهره برداري از دانش اهميت دارد. ترجمه دانش، شامل طيف هايي مختلف از فعاليت هايي است كه به وسيله آنها مي توان پيام به دست آمده از پژوهش را به نحو مناسب به گروه هدف انتقال داد. در بسياري از موارد، منبع داده هاي مربوط به وضعيت ترجمه دانش، اظهارات خود محققان است كه مبناي ارزيابي و برنامه ريزي برنامه هاي ترجمه دانش قرار مي گيرد. هدف از اين مطالعه، بررسي وضعيت خود ارزيابي محققان درباره فعاليت هاي انتقال دانش آنان بوده است. پرسشنامه طرح توسط 208 محقق دانشگاه علوم پزشكي تهران تكميل گرديد. در اين پرسشنامه، از محققان در مورد فعاليت هاي ترجمه دانش انجام شده در مورد يك طرح مشخص اتمام يافته آنان سؤال مي شد. همچنين از آنان خواسته شد تا به ميزان فعاليت ترجمه دانش خود در آن طرح امتيازي معادل صفر تا 10 بدهند كه امتياز بيشتر نشان دهنده فعاليت بيشتر بود. سپس ميزان همبستگي ميان اين دو، يعني فعاليت هاي انجام شده و امتياز خودارزيابي آنان محاسبه گرديد. همچنين عوامل مؤثر بر اين همبستگي از طريق رگرسيون خطي بررسي شد. محققان، به طور متوسط، تنها 5/19 درصد از حداكثر امتياز فعاليت ترجمه دانش را كسب كردند؛ در حالي كه امتيازي كه در خودارزيابي به خود دادند، معادل 6/58 درصد از كل امتياز ممكن بود. اين اختلاف از نظر آماري معني دار بود (001/0>P). همبستگي پيرسون بين فعاليت ذكر شده و امتياز خود ارزيابي 43/0 بود كه خود حاكي از همبستگي متوسط ميان ميزان فعاليت و امتياز خودارزيابي است. تنها متغير مؤثر بر اختلاف امتياز خودارزيابي با فعاليت ها تعداد سال هاي خدمت است؛ به طوري كه به ازاي هر يك سال افزايش در ميزان خدمت، اختلاف امتياز 07/0 افزايش مي يابد(004/0=P). پژوهشگران ميزان فعاليت هاي ترجمه دانش خود را بيش از آن چه كه واقعا انجام مي دهند، ارزيابي مي كنند؛ از اين رو، آموزش و آشنا نمودن محققان با تمامي جنبه هاي انتقال دانش و روش هاي ارزيابي اين فعاليت ها مي تواند در كاربردي كردن پژوهش ها و استفاده از نتايج آنها مؤثر باشد. يافته هاي اين طرح مي توانند توسط مديران پژوهش مورد توجه واقع گردند. کليدواژگان: بهره برداري از دانش، پرسشنامه، خودارزيابي، پژوهشگران

	مشكلات موجود در مديريت تعيين هويت، تشخيص و اعلام مرگ و روند تدفين در زلزله بم: يك مطالعه كيفي سيد علي آذين، كتايون جهانگيري، سوسن صالح پور، علي اصغر هدايتي ص 401 چکيده مشاهده متن [PDF 181KB]
	در جدول سازمان ملل متحد، ايران در زمره 10 كشور نخست جهان از نظر وقوع بلاياي طبيعي رتبه بندي شده است. در چرخه مديريت بلايا، مديريت اجساد يكي از دشوارترين اجزاي فاز پاسخ گويي اوليه (Early Response phase) به بلايا محسوب مي شود كه مانند ديگر مراحل بايد از قبل براي آن برنامه ريزي نمود. بررسي تاريخچه حوادث و بلاياي طبيعي ، اقدامات انجام شده و مشكلاتي كه مسئولين و دست اندركاران با آن دست به گريبان بوده اند يكي از مراحلي است كه لازم است در مرحله قبل از وقوع بلايا و در فاز تجزيه و تحليل خطر (Risk analysis) انجام پذيرد. اين مطالعه به صورت كيفي و در مراحل زير انجام پذيرفت: 1- مرحله جمع آوري داده ها كه از طريق مصاحبه عميق (In depth interview) با بيش از 30 نفر از مديران و عوامل اجرايي شركت كننده در اقدامات پاسخ گويي به زلزله بم انجام پذيرفته است. 2- مرحله تحليل داده ها كه بر حسب ساختار معنايي مطالعه انجام گرفته است. 3- استخراج داده ها و تعيين متغيرهاي محوري 4- ارايه تئوري زمينه با توجه به محورها در جريان عمليات پاسخ گويي به زلزله بم بحث تشخيص هويت، تشخيص مرگ و بالاخره روند تدفين افراد يكي از 18 موضوع محوري محسوب مي شد. در اين امر مهم ترين مشكلات شناسايي شده و در 4 گروه زير طبقه بندي شدند: الف- مشكلات مربوط به برنامه و ساختار به كار گرفته شده در مديريت اجساد، ب- مشكلات مربوط به تشخيص هويت، ج- مقبوليت نحوه مديريت اجساد از ديدگاه مردم و د- عدم توجه كافي به ملاحظات تخصصي تشخيص مرگ و تدفين اجسادبه دنبال وقوع بلايا، ساز و كارهاي جاري در خصوص تشخيص مرگ، تعيين هويت و مراسم تدفين پاسخ گوي وضعيت پيش آمده نخواهد بود. تجارب جهاني نشان داده است كه در بلاياي بزرگ سيل مشكلات به وجود آمده در جريان رخداد بلا سبب انجام پاره اي اقدامات شتاب زده مي گردد كه تبعات حاصل از آن جبران ناپذير هستند. اما اين مشكلات نمي توانند مجوزي براي كمرنگ كردن استانداردها و رعايت حداقل ملزومات تشخيص فوت، تعيين هويت و تدفين مناسب افراد متوفي باشند. کليدواژگان: مديريت اجساد، تعيين هويت، زلزله بم، پاسخ گويي

	ارتباط فعاليت هاي جسمي منظم (پياده روي) با كيفيت زندگي زنان فرخنده امين شكروي، فاطمه الحاني، انوشيروان كاظم نژاد، مريم سادات وحداني نيا ص 407 چکيده مشاهده متن [PDF 225KB]
	در راستاي تلاش بي وقفه بشر براي دستيابي به زندگي رضايت بخش، دستيابي به سلامت كامل و درك مثبت از زندگي مورد توجه دولت ها قرار گرفت. با توجه به نقش فعاليت هاي بدني در ارتقاي سطح كيفي زندگي، مطالعه حاضر با هدف بررسي ارتباط بين انجام فعاليت هاي بدني منظم و كيفيت زندگي در زنان ساكن غرب تهران انجام شد. كيفيت زندگي با استفاده از گونه فارسي ابزار استاندارد The Short Form Health Survey (SF-36) اندازه گيري شد و اطلاعات مربوط به مشخصات جمعيتي و ساير متغيرهاي لازم نيز جمع آوري گرديد. محل پژوهش، پارك هاي عمومي واقع در منطقه غرب تهران بود كه از ميان آنها تعداد 3 پارك، به طور تصادفي، انتخاب شدند. با مراجعه حضوري پژوهشگر به اين پارك ها، زنان گروه سني 55-35 ساله، به طور داوطلبانه انتخاب و در دو گروه فعال و غيرفعال (انجام پياده روي منظم و عدم انجام آن) قرار داده شدند و مورد مصاحبه قرار گرفتند. بانك داده ها در نرم افزار آماري 15 SPSS ايجاد شد و تحليل داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري من ويتني و كروسكال واليس صورت گرفت. در مجموع، 148 زن مورد مطالعه قرار گرفتند و ميانگين سني (انحراف معيار) زنان در گروه فعال (7/5)1/42 سال و در گروه غيرفعال (6/5)7/41 سال به دست آمد. آزمون آماري من ويتني نشان داد كه زنان گروه فعال، در تمامي سنجش هاي كيفيت زندگي، از ميانگين امتياز بيشتري برخوردار بودند و به جز دو مورد (عملكرد جسماني و محدوديت نقش به علت مشكلات روحي)، تفاوت آماري معناداري در ساير سنجش ها به دست آمد (05/0>P). نتايج مطالعه دال بر آنند كه فعاليت بدني منظم با انجام پياده روي بر ارتقاي سطح كيفيت زندگي در زنان مؤثر بوده است. بر اين اساس، طراحي و اجراي برنامه هايي در جهت تشويق زنان براي انجام پياده روي هدفمند و منظم پيشنهاد مي گردد. کليدواژگان: پياده روي، ارتقاي سطح سلامت، سلامت، كيفيت زندگي، زنان

	تعداد پزشك عمومي در كشور و امكان اجراي طرح پزشك خانواده از ُبعد نيروي انساني فرانك فرزدي، كاظم محمد، فرزانه مفتون، رضا لباف قاسمي، نورسادات طبيب زاده دزفولي ص 415 چکيده مشاهده متن [PDF 210KB]
	وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي متعهد است كه تا پايان برنامه توسعه چهارم (تا ابتداي سال 1389)، طرح پزشك خانواده را در كل كشور به اجرا درآورد. در حال حاضر، اين طرح در روستاها و شهرهاي زير 20 هزار نفر جمعيت در حال اجرا و در مرحله گسترش به شهرهاي بيش از 20 هزار نفر جمعيت است. انجام تعهدات وزارت بهداشت به تامين منابع مختلف، از جمله نيروي انساني نياز دارد. از اين رو، گسترش طرح در بخش ديگر از جمعيت كشور بررسي تعداد پزشك عمومي را ضروري مي سازد. در اين مطالعه براي برآورد تعداد پزشك عمومي موجود، از مدل جمعيتي ماركوف و براي برآورد تعداد پزشك مورد نياز طرح پزشك خانواده از مستندات موجود و آمار جمعيتي استفاده شده است. تعداد پزشك عمومي موجود در سال 1388 معادل 37977 نفر برآورد شده است. با فعاليت 9842 نفر از پزشكان عمومي در ُپست هاي ستادي، 28176 نفر از اين پزشكان امكان ارائه خدمات باليني را دارند. اجراي طرح پزشك خانواده در كل جمعيت كشور نياز به 32769 نفر پزشك دارد و بر اين اساس ادامه اجراي اين طرح تا پوشش كامل جمعيت كشور با كمبود حدود 4593 نفر پزشك روبرو است. در مرحله اول اجراي طرح در زمان كفايت تعداد پزشك عمومي، جذب پزشك مورد نياز طرح ممكن نشده است. اختلاف عرضه و تقاضا بر اساس شرايط فعلي طرح نشان مي دهد كه ادامه اجراي طرح پزشك خانواده به بازنگري جمعيت تحت پوشش پزشك خانواده، شناسايي و رفع موانع اجرايي جذب و نگهداشت پزشكان نياز دارد و اين موارد از اولويت بيشتري نسبت به تربيت و تامين نيرو، برخوردار است. کليدواژگان: پزشك خانواده، عرضه، پزشك عمومي، نيروي انساني پزشكي، عرضه نيروي انساني، برآورد نيروي انساني

تاريخ انتشار: 5/8/88
تلفن: 9-66951877 (021)

تاريخ درج در سايت: 5/8/88
شمار بازديدکنندگان اين شماره: 1143

چاپ فهرست

ارسال فهرست به ديگران

نظر بدهيد

اشتراک نسخه چاپي

معرفی سايت به ديگران

گزارش اشکال در اطلاعات

اشتراک نشريات ديگر

جستجوی مطالب

کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:

آرشيو اين مجله

همه مجلات عضو

مجلات علمی مصوب

متن روزنامه های عضو

جستجوی پيشرفته

	تبليغات



ايران

جام جم

دنياي اقتصاد

رسالت

كيهان


ساير روزنامه ها را در سايت هاي اختصاصي شان مطالعه نماييد.

پيشخوان

مجله علوم باغباني ايران

متن مطالب شماره 1 (پياپي 4101)، 1389را در magiran بخوانيد.

1389-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.

توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642 021
تهران، صندوق پستی 111-15655

فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوی اخبار و مطالب منتشر شده در نشريات اطلاعی نداريم!

توصيه می کنيم هنگام استفاده از اين سايت یه ويژه در هنگام جستجو از مرورگر IE استفاده کنيد.