magiran.com: مجله پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تبريز، شماره 83

صفحه اول

فهرست نشريات

خدمات اعضا

تبليغات در سايت

تماس با ما

راهنما

- راهنمای الفبايي	- مجلات علمي پژوهشي
- راهنماي موضوعي	- نشریات دانشگاهي	- نشريات داراي متن
- جستجوی نشريات	- اشتراک نسخه چاپي	- نشريات مورد علاقه من

- عضويت در سايت	- اشتراکIP Based مراکز
- درخواست اشتراک طلايي	- فعال سازی کارتهای چاپی اشتراک طلايي
- اشتراک نسخه چاپي	- بريده جرايد در ايميل شما	- خدمات RSS
- معرفی به دوستان	- پرداخت به سايت جهت افزايش اعتبار

-

-

-

- درباره سايت	- نحوه دسترسی به متن	- اشتراکIP Based مراکز
- جستجوی نشريات	- جستجوی مطالب	- ارسال بريده جرايد به ايميل
- شماره حساب ها	- نحوه پرداخت به سايت	- خدمات RSS
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- خدمات سايت به نشريات	- سفارش اشتراک نسخه چاپی نشريات

magiran.com: مجله پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تبريز، شماره 83

magiran.com > مجله پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تبريز > فهرست مطالب شماره 83

مشخصات نشريه

آخرين شماره

آرشيو شماره هاي گذشته

جستجوي مطالب

سايت اختصاصي

تماس با نشريه

راهنماي اشتراک

شماره جديد اين نشريه

سال سي و دوم
شماره 2
(پياپي 86)
خرداد و تير 1389

راهنمای موضوعی نشريات

اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:
1 مصوب پزشکي
1 پزشکی


	تبليغات

http://www.magiran.com/tbzmed



مجله پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تبريز Medical Journal of Tabriz University of Medical Science & Health Service دوماهنامه پزشكي و پيراپزشكي داراي رتبه علمی - پژوهشی (پزشکي) سال سي و يكم، شماره 3 (پياپي 83)، پاييز 1388

	ميزان ليپوپروتئين (آ) سرم و ارتباط آن با وضعيت و عادات تغذيه اي در زنان سنين باروری ص 7 چکيده مشاهده متن [PDF 109KB]
	زمينه و اهداف: افزايش ميزان پلاسمايي ليپوپروتئين(آ) آن با افزايش خطر ايجاد بيماري كرونري قلب همراه است. از طرف ديگر تاثير عوامل رفتاری و تغذيه ای برسطح ليپوپروتئين(آ) سرم هنوز مورد سوال است. لذا اين مطالعه با هدف تعيين ارتباط بين عادات غذايی و ليپوپروتئين(آ) در زنان سنين باروري شهر تبريز طراحي و اجرا گرديد. روش بررسي : مطالعه حاضر يك مطالعه مقطعي تحليلي است كه در آن 252 نفر از زنان 49- 15 ساله شهر تبريز بطور تصادفي از جمعيت عمومي سالم انتخاب شدند. براي هر كدام از افراد مورد مطالعه يك پرسشنامه دموگرافيك، يك پرسشنامه بسامد خوراك و دو روز يادآمد 24 تكميل گرديد. وزن و قد آنها با ترازوي سكا و متر پارچه اي چسبيده به ديوار اندازه گيري و نمايه توده بدن محاسبه گرديد. همچنين 5 ميلي ليتر خون وريدي جهت اندازه گيري ليپوپروتئين(آ) سرم گرفته شد. ليپوپروتئين(آ) به روش ايمونوتوربيدومتري اندازه گيري گرديد. داده ها با استفاده از روش هاي آماري توصيفي، آناليز واريانس، آزمون تي و همبستگي پيرسون تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: ميانگين غلظت سرمي ليپوپروتئين(آ) 4/28±2/41 ميلي گرم در دسي ليتر بود. فقط 6/44 % زنان از نظر سطح سرمي ليپوپروتئين(آ) در محدوده طبيعي (كمتر از 30 ميلي گرم در دسي ليتر) قرار داشتند و در 4/55 % سطح ليپوپروتئين(آ) بالاتر از حد طبيعي بود. ارتباط معنی د اري بين عادات غذايي، ميزان مصرف روزانه كالري، چربي، پروتتئين و ساير موادمغذي، سن، قد، وزن، نمايه توده بدن و دور وسط بازو با غلظت سرمي ليپوپروتئين(آ) وجود نداشت. تنها در زناني كه برنامه ورزشي منظم داشتند غلظت سرمي ليپوپروتئين(آ) پايين تر از زناني بود كه ورزش نمي كردند و يا برنامه ورزشي نا منظم داشتند(05/0‍< P .( نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين مطالعه غلظت سرمي ليپوپروتئين(آ) در درصد بالايي از زنان سنين باروري، بيشتر از مقادير طبيعي است. علاوه بر اين، ورزش منظم سبب كاهش مقادير سرمي ليپوپروتئين (آ) مي شود. لذا پيشنهاد مي گردد براي حفظ سلامتي زنان مداخلات لازم جهت توسعه برنامه ورزشي منظم انجام گيرد. کليدواژگان: ليپوپروتئين آ، زنان سنين باروري، عادات غذايي

	اثر فنوباربيتال در پيشگيری از عود تشنج در مرحله حاد بيماري تب دار در كودكان ص 13 چکيده مشاهده متن [PDF 110KB]
	زمينه و اهداف: تب و تشنج شايعترين اختلال تشنجي دوران كودكي مي باشد. تب و تشنج ساده به تشنج ناشي از تب كه ژنراليزه بوده وكمتر از 15 دقيقه طول بكشد و در طي 24 ساعت تكرار نشود ، اطلاق مي شود. متاسفانه 20 – 15 % موارد تشنج در 24 ساعت اول همان بيماري تب دار تكرار مي شود. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان تاثير و سالم بودن فنوباربيتال تزريقي و خوراكي در پيشگيري از تكرار تشنج در مرحله حاد بيماري تب دار در كودكان با تب و تشنج ساده بود. روش بررسي: در اين مطالعه كارآزمايي باليني ، كودكاني كه از لحاظ عصبي سالم بوده و با تشخيص اولين حمله تب وتشنج ساده در بيمارستان كودكان بستري شدند در سه گروه ، مورد1 (دريافت كننده فنوباربيتال عضلاني) و گروه مورد2 (دريافت كننده فنوباربيتال خوراكي) و گروه مقايسه ( بدون فنوباربيتال) قرارگرفتند . براي گروه مورد1 (53 نفر) در مرحله حاد بيماري تب دار ابتدا فنوباربيتال 10ميلي گرم بازای هر كيلوگرم وزن بدن (حداكثر تا200ميلي گرم) بولوز به طريقه عضلاني و براي گروه مورد2 (54 نفر) فنوباربيتال به ميزان15ميلي گرم بازاي هر كيلوگرم وزن بدن (حداكثر تا 300 ميلي گرم) بولوز به طريقه خوراكي داده شد و در هر دو گروه مورد فنوباربيتال به ميزان 5 ميلي گرم بازای هر كيلوگرم به طريقه خوراكي ، 12 ساعت بعد از تجويز دوز بولوز ، تا فروكش كردن تب داده شد. گروه مقايسه (59 نفر) فنوباربيتال دريافت نكردند. ميزان تكرار تشنج در طي مرحله حاد بيماري تب دار در دو گروه با هم مقايسه شد . عوارض جانبي فنوباربيتال در گروه ها ارزيابي شد . يافته ها: گروه هاي مورد و مقايسه از نظر متغيرهاي سن ، جنس ، سابقه بستري نوزادي ، علل ايجاد كننده تب ، ميزان تب ، سابقه خانوادگي تب و تشنج و صرع همگن بوده و اختلاف معني دار نداشتند. در11 كودك (6/18%) گروه مقايسه، تشنج در طي مرحله حاد همان بيماري تب دار تكرار شد. در حالي كه درگروه هاي مداخله 3مورد (8/2%) شامل يك مورد (8/1%) درگروه تزريق عضلاني و 2مورد (7/3%) گروه فنوباربيتال خوراكي ، تشنج تكرار شد. اختلاف بين گروهاي مداخله با گروه مقايسه از نظر تكرار تشنج معني دار بود (008/0 P=) .اختلاف معني داري بين فنوباربيتال خوراكي و تزريقي در پيشگيري از تشنج وجود نداشت. سطح خوني فنوباربيتال ، 2 ساعت بعد از دوز بارگيري در هر دو گروه مورد (تجويز عضلاني و خوراكي) در محدوده درماني بود و اختلاف ميانگين سطوح سرمي بين دو گروه مداخله معني دار نبود . عارضه جدي ناشي از فنوباربيتال درگروه هاي موردمشاهده نشد. نتيجه گيري : نتايج حاصل از اين مطالعه نشان مي دهند كه تجويز فنوباربيتال در مرحله حاد بيماري تب دار در كودكان با تب و تشنج ساده از تكرار تشنج در طي مرحله حاد بيماري تب دار پيشگيري مي كند. کليدواژگان: تب، تشنج ، فنوباربيتال ، عودتشنج

	تابلوي الكتروفيزيولوژيك نوروپاتي ناشي از وين كريستين ص 19 چکيده مشاهده متن [PDF 154KB]
	زمينه و اهداف: مشكلات نوروماسكولار در كودكان طي و پس از درمان لوسمي حاد لنفوبلاستيك گزارش شده اند. بنظرمي رسد اين مشكلات بعلت نوروتوكسيسيتي ناشي از وين كريستين ايجاد مي گردند. اين نوروپاتي محيطي وابسته به دوز دارو است. نشانه هاي باليني نوروپاتي وين توكسيسيته ، از دست رفتن زودرس رفلكس تاندون آشيل و سپس از دست رفتن رفلكس هاي وتري عمقي ديگر و اختلالات حسي مي باشند. هدف از اين مطالعه بررسي تغييرات الكتروفيزيولوژيك شيمي درماني حاوي وين كريستين در كودكان است. روش بررسي: در يك مطالعه همگروهي آينده نگر، بررسي الكتروفيزيولوژيك در 42 كودك (25 مورد لوسمي حاد لنفوبلاستيك، 17 مورد ساير بدخيمي ها) در بخش الكترودياگنوستيك بيمارستان كودكان تبريز طي مدت 12 ماه قبل و 5 هفته پس از شروع شيمي درماني انجام شد. تغييرات پارامترهاي الكترودياگنوستيك قبل و پس از تجويز وين كريستين، و نيز رابطه آن با دوز دارو بررسي گرديد. يافته ها: 25 كودك مبتلا به لوسمي حاد لنفوبلاستيك، 16 پسر و 9 دختر با سن متوسط 85/3±08/6 سال، و 17 كودك مبتلا به ساير بدخيمي ها، 7 پسر و 10 دختر با سن متوسط 45/4±54/6 سال وارد مطالعه شدند. 5 هفته پس از شروع شيمي درماني (پس از مرحله القاء در گروه لوسمي حاد لنفوبلاستيك)، تغييرات سرعت هدايت عصبي حسي و حركتي و آمپليتود پتانسيل فعاليتي عصب حسي معني دار نبود؛ ولي آمپليتود پتانسيل فعاليتي عضله در هر دو اندام فوقاني و تحتاني كاهش يافت. تاخير موج F در اندام تحتاني و فوقاني مشاهده گرديد. نوروپاتي به صورت افت آمپليتود پتانسيل فعاليتي عضله بعد از دوره القاء در 96% بيماران لوسمي حاد لنفوبلاستيك وجود داشت كه اغلب(8/70%) متوسط بود. 16مورد (7/66%) از بيماران اختلال راه رفتن نيز داشتند. بطور كلي كاهش آمپليتود پتانسيل فعاليتي عضله همراه با افزايش دوز وين كريستين مشاهده شد. نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه تغييرات الكتروفيزيولوژيك ناشي از وين كريستين در كودكان تحت شيمي درماني با وين كريستين شايع مي باشد و معمولاً به شكل نوروپاتي موتور ـ آكسونال شناسيي مي شود. لوسمي حاد لنفوبلاستيك اغلب با اختلال راه رفتن توام مي باشد. کليدواژگان: وين كريستين، لوسمي حاد لنفوبلاستيك كودكان، نوروپاتي

	اثر تركيب نوسكاپين و افلوكساسين بر روي استافيلوكوك اورئوس ص 27 چکيده مشاهده متن [PDF 107KB]
	زمينه و اهداف: پمپ NorA در ايجاد مقاومت استافيلوكوك اورئوس نسبت به آنتي بيوتيك هاي فلوروكينولون از جمله افلوكساسين به واسطه ی خروج دارو از سلول، مشاركت مي كند. در سالهاي اخير استفاده از آلكالوئيدهاي گياهي براي افزايش فعاليت ضد ميكروبي آنتي بيوتيكها مورد تحقيق و بررسي قرار گرفته اند. هدف از مطالعه ی حاضر بررسي اثر تركيب نوسكاپين و افلوكساسين بر روي سويه هاي استافيلوكوك اورئوس مقاوم به چند دارو و جدا شده از بيماران بود. روش بررسي : پس از تشخيص جنس و گونه 95 نمونه استافيلوكوك اورئوس جدا شده از بيماران بستري و سرپايي سه بيمارستان شهر تهران و تعيين حساسيت اين سويه ها به روش آنتي بيوگرام انتشار در آگار مطابق استاندارد CLSI، 49 سويه كه بالاترين مقاومت را به مجموعه اي از آنتي بيوتيكها از جمله افلوكساسين داشتند، انتخاب شدند و با استفاده از روش رقت سريال ميزان MIC (حداقل غلظت باز دارنده از رشد) افلوكساسين براي هر يك از سوشها به تنهايي و در تركيب با نوسكاپين تعيين گرديد. يافته ها: نتايج بدست آمده نشان داد كه حداقل غلظت باز دارنده از رشد افلوكساسين براي 49 سوش مورد مطالعه از 32 تا 64 ميكروگرم در ميلي ليتر بود. همچنين حداقل غلظت باز دارنده از رشد نوسكاپين روي اين سويه ها 5/0 و 0/1 ميكرومول در ميلي ليتر بود. كاربرد تركيب افلوكساسين و نوسكاپين موجب افزايش حداقل غلظت باز دارنده از رشد افلوكساسين شد. نتيجه گيري: نوسكاپين اثر ضد باكتريايي افلوكساسين روي استافيلوكك اورئوس را كاهش مي دهد. کليدواژگان: استافيلوكوك اورئوس، نوسكاپين، افلوكساسين، مقاومت چند دارويي

	ارزش تشخيصي سونوگرافي در آترزي مجاري صفراوي ص 31 چکيده مشاهده متن [PDF 123KB]
	زمينه و اهداف: يرقان كلستاتيك در اوايل نوزادي وضعيت باليني مهمي بشمار مي رود. هپاتيت ايديوپاتيك نوزادي و آترزي مجاري صفراوي خارج كبدي دو علت عمده اين وضعيت باليني مي باشند. جراحي زودرس ممكن است مانع ايجاد عوارض بالقوه كشنده در بيماران مبتلا به آترزي مجاري صفراوي خارج كبدي شود. روشهاي تشخيصي متعددي به تنهايي يا در كنار هم براي تشخيص زودرس آترزي مجاري صفراوي خارج كبدي مورد استفاده قرار مي گيرند. در اين مطالعه ما به مقايسه دو روش تشخيصي متفاوت در اين زمينه، يعني سونوگرافي و اسكن هيدا Hepatobiliary Iminodiacetic Acid (HIDA) scan پرداختيم. روش بررسي:60 نوزاد دچار يرقان كلستاتيك مراجعه كننده به بيمارستان كودكان تبريز در يك مطالعه آينده نگر دو ساله بررسي شدند. سونوگرافي، اسكن هيدا و بيوپسي كبد در تمام بيماران بعمل آمد. يافته هاي دموگرافيك و پاراكلينيكي بيماران ثبت گرديد . نتايج بيوپسي كبد بعنوان تشخيص قطعي درنظر گرفته شد (روش استاندارد طلايي). ارزش تشخيصي سونوگرافيTriangular cord" "و اسكن هيدا در تشخيص آترزي مجاري صفراوي خارج كبدي محاسبه گرديد. يافته ها :60 نوزاد، 35 (مذكر و 25 مونث)، با سن متوسط 8/17±1/56 روز وارد مطالعه شدند. بر اساس نتايج بيوپسي كبدي، 16 (7/26%) بيمار دچار آترزي مجاري صفراوي خارج كبدي و 24 (40%) بيمار دچار هپاتيت نوزادي بودند. آترزي مجاري صفراوي خارج كبدي در بررسي سونوگرافي در 15 بيمار و در اسكن هيدا در 38 بيمار گزارش گرديد. حساسيت، ويژگي، ارزش اخباري مثبت، ارزش اخباري منفي سونوگرافي بترتيب 5/87%، 7/97%، 3/93%، 7/95% و اسكن هيدا در تشخيص آترزي مجاري صفراوي خارج كبدي بترتيب 100%، 50%، 1/42%، 100% بود. 4 بيمار طي پيگيري فوت نمودند. نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه ويژگي سونوگرافي در تشخيص آترزي مجاري صفراوي خارج كبدي در مقايسه با اسكن هيدا بيشتر است؛ با اين حال، حساسيت آن كمتر از اسكن هيدا مي باشد. کليدواژگان: كلستاز، نوزاد، سونوگرافي، اسكن هيدا، آترزي مجاري صفراوي

	درمان پوليپ بيني: مقايسه بين درمان جراحي و درمان دارويي ص 37 چکيده مشاهده متن [PDF 80KB]
	زمينه و اهداف: پوليپ بيني شايعترين تومور خوش خيم بيني است كه مي تواند منجر به انسداد بيني و مشكلات آزار دهنده ديگري براي بيمار شود. درمانهاي زيادي در سالهاي اخير مورد بحث بوده و با ابداع روشهاي جراحي جديد از جمله جراحيهاي آندوسكوپيك بيني و سينوسها، درمانهاي دارويي كمتر مورد توجه مي باشند و بيشتر مطالعات روي نتايج درمانهاي جراحي يا دارويي به تنهايي صورت گرفته است و مطالعات مقايسه اي بين نتايج روشهاي درماني مختلف با هم كمتر صورت گرفته است. لذا هدف از اين مطالعه مقايسه نتايج درمان دارويي با جراحي توام با دارو در بهبود علايم بيماران مبتلا به پوليپ بيني مي باشد. روش بررسي: مطالعه انجام شده يك مطالعه آينده نگر مي باشد كه بر روي 200 بيمار مراجعه كننده مبتلا به پوليپ بيني به بيمارستان امام خميني تبريز انجام گرفت. بيماران به دو گروه تقسيم شدند يك گروه ، (گروه اول) تحت درمان دارويي و گروه ديگر، (گروه دوم) تحت درمان دارويي و جراحي قرار گرفتند و نتايج درمان بين دو گروه مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: 127 بيمار مرد و 73 زن به صورت تصادفي به دو گروه تقسيم شدند و علائم باليني و راديولوژيكي كه قبل از عمل وجود داشتند 6 ماه بعد از درمان بين دو گروه مقايسه شدند. علايم مورد مقايسه انسداد بيني، توده بيني، ترشحات بيني، ترشحات پشت حلق، درد صورت، اختلال بويايي، عطسه، تنگي نفس، خرخر شبانه، حساسيت سينوسها در لمس، احساس سنگيني در صورت و يافته راديولوژيك (سينوزيت) بودند. فراواني انسداد بيني و توده بيني 6 ماه بعد از درمان در گروه اول بصورت معني داري بيشتر از بيماران گروه دوم بود ولي فراواني عطسه در گروه دوم بيشتر از گروه اول بود ولي در ساير علايم تفاوت معنی داري بين دو گروه وجود نداشت. نتيجه گيري : ميزان بهبودي در بيماراني كه تحت درمان دارويي همراه با درمان جراحي قرار گرفته بودند بهتر و بيشتر از بيماراني بود كه تحت درمان دارويي تنها قرار گرفته بودند. کليدواژگان: پوليپ بيني، داروهای كورتيكواستروئيدی، جراحي آندوسكوپي فانكشنال سينوس

	يافته هاي باليني و آنژيوگرافي و نتايج جراحي در فيستول شرياني -وريدي كرونری ص 41 چکيده مشاهده متن [PDF 100KB]
	زمينه و اهداف: فيستولهاي مادرزادي شرياني – وريدي كرونری1 اگر چه شايع نمي باشند ولي حدود نيمي از آنوماليهاي عروق كرونری را شامل مي شوند. هدف از اين مطالعه بررسي يافته هاي باليني، محل فيستول و نتايج جراحي در فيستولهاي شرياني وريدي كرونری مي باشد. روش بررسي: در اين مطالعه چند كانوني، بيماران دچار تشخيص فيستول شرياني وريدي كرونری در بيمارستانهاي شهيد رجايي تهران و شهيد مدني تبريز پذيرفته شده بودند انتخاب گرديدند. در تمام بيماران اطلاعات لازم از جمله سن و جنس، علائم باليني ، تغييرات الكتروكارديوگرافي، علائم راديوگرافي فقسه صدري، يافته هاي آنژيوگرافي كرونری و نتايج جراحي گردآوري شد. يافته ها: در طي سالهاي 1385 – 1368، هيجده بيمار مبتلا به CAVF مورد مطالعه قرار گرفتند كه 11 نفر مذكر و 7 نفر مونث بودند. محدوده سني بيماران 3 تا 58 سال بود. 13 نفر از بيماران كمتر از 20 سال و 5 نفر بيشتر از 20 سال سن داشتند. منشاء CAVF در 12 مورد (5/66%) از شريان كرونری راست و در 6 بيمار (5/33%) از شريان كرونری چپ بود. شايع ترين محل تخليه فيستول، بطن راست (50%) بود. هيچ موردي از فيستول به حفرات سمت چپ قلب وجود نداشت. 2 نفر از بيماران نياز به عمل جراحي نداشتند. عمل جراحي بستن فيستول در 16 بيمار انجام گرديد. در 14 بيمار عمل بستن فيستول با استفاده از پمپ قلبي ريوي و در 2 مورد بدون استفاده از پمپ انجام گرديد. نتيجه گيري: تشخيص فيستولهاي شرياني وريدي كرونری نياز به دقت فراوان دارد. در موارد شك به باز بودن مجراي شرياني بايد فيستولهاي مادرزادي شرياني – وريدي كرونری بعنوان يك تشخيص افتراقي مهم در نظر گرفته شود. عمل جراحي در موارد فيستولهاي مادرزادي شرياني – وريدي كرونری با شانت قابل توجه انديكاسيون دارد. کليدواژگان: فيستول شرياني وريدي، پمپ قلبي ريوي، مجراي شرياني باز

	بروز كانسرهاي مري ، معده و كولوركتال در استان آذربايجان شرقي ص 45 چکيده مشاهده متن [PDF 118KB]
	زمينه و اهداف: كانسرهاي مري، معده و كولوركتال از شايعترين كانسرهاي ثبت شده در استان آذربايجان شرقي مي باشند. با توجه به بروز بالاي اين كانسرها در اين استان و با در نظر گرفتن وجود شرايط فرهنگي و اقليمي متنوع در اين استان، در اين مطالعه برآن شديم تا ميزان بروز اختصاصي استاندارد شده كانسرهاي مري، معده و كولوركتال در شهرستانهاي مختلف اين استان را به دست آورده و با يكديگر مقايسه كنيم. روش بررسي: در يك مطالعه مقطعي تمامي موارد جديد مبتلا به كانسرهاي مري، معده و كولوركتال در استان آذربايجان شرقي در طول مدت يكسال (ابتداي فروردين ماه 1385 لغايت اسفند ماه همان سال) از تمامي مراكز آموزشي و درماني، بيمارستانها، مراكز پاتولوژي، مراكز شيمي درماني، مركز راديوتراپي، مراكز آندوسكوپي، بيماران كانسري مصرف كننده اپيوييد و ليست متوفيان گورستان رسمي استان ثبت گرديد. يافته ها: از 1346 بيمار مبتلا به كانسرهاي مري، معده و كولوركتال 398 مورد كانسر مري، 612 مورد كانسر معده و 337 مورد كانسر كولوركتال ثبت شد. توزيع جنسي براي مرد و زن در بيماران مبتلا به كانسر مري به ترتيب 3/55% و 7/44% ، در بيماران مبتلا به كانسر معده 2/71% و 8/28% و در بيماران مبتلا به كانسر كولوركتال 4/55% و6/44% بود. نسبت بروز مرد به زن در كانسر معده 49/2 به دست آمد و ميانگين سني مردان بطور معني داري بيشتر از زنان بود(0001/0>P). كانسر معده در مردان و كانسر مري در زنان با ميزان بروز اختصاصي استاندارد شده 99/25 و 65/11 در ميان كانسرهاي گوارشي بيشترين بروز را به خود اختصاص دادند. بررسي بروز اين كانسرها در شهرستانهاي مختلف اين استان نشان داد كه شهرستان اهر از نظر بروز كانسر معده و مري در بالاترين رتبه قرار دارد و كانسرهاي كولوركتال، در شهرستانهاي تبريز و سراب از بروز بالايي برخوردار است. نتيجه گيري: با توجه به بروز بالاي كانسرهاي دستگاه گوارش در استان آذربايجان شرقی، بررسي از نظر استعداد ژنتيكي، مسائل اقليمي، فرهنگي و عادات تغذيه اي در اين استان ضروري به نظر مي رسد. کليدواژگان: بروز، ايران، كانسر مري، كانسر معده، كانسر كولوركتال

	مقايسه صفات شخصيتي مرتبط با نظام هاي مغزي فعال سازي/ بازداري رفتاري در افراد داراي روابط جنسي پرخطر، كم خطر و عادي ص 49 چکيده مشاهده متن [PDF 125KB]
	زمينه و اهداف: بين شخصيت و رفتارهاي پرخطر جنسي رابطه وجود دارد. هدف پژوهش حاضر بررسي صفات شخصيتي مرتبط با نظام هاي مغزي فعال سازي/بازداري رفتاري با استفاده يا عدم استفاده از كاندوم در افراد داراي روابط جنسي نامشروع و مقايسه آنها با افراد عادي است. روش بررسي: در اين مطالعه آينده نگر تمام مراجعين (واجد شرايط) به مركز مشاوره ايدز جمعيت هلال احمر تبريز، طي 4 ماه با جايگزيني در دو گروه افراد داراي روابط جنسي پرخطر و افراد داراي روابط جنسي كم خطر انتخاب گرديد و با يك گروه از افراد عادي از نظر ويژگي هاي جمعيت شناختي با آنها همتاسازي شد. داده ها به كمك پرسشنامه در پنج بخش اطلاعات دموگرافيكي، مقياس نظام هاي فعال سازي/ بازداري رفتاري، پرسشنامه شخصيتي آيزنك، مقياس عاطفه مثبت و منفي، و پرسشنامه اضطراب صفت جمع آوري گرديد. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون MANOVA استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه گروه داراي روابط جنسي پرخطر به طور معني داري از نظام فعال سازي رفتاري قوي نسبت به گروه كم خطر (035/0P=)، روان رنجور خويي بالا نسبت به گروه كنترل (005/0P=)، برونگرايي بالا نسبت به گروه كم خطر (015/0 P =)، عاطفه مثبت بيشتر نسبت به هر دوگروه كنترل (023/0P=) و گروه كم خطر (002/0P=)، عاطفه منفي بالاتر نسبت به گروه كنترل (006/0P=) برخوردار بودند. گروه داراي روابط جنسي كم خطر به طور معني داري از روان رنجور خويي بالا نسبت به گروه كنترل (035/0P=)، برونگرايي پايين نسبت به گروه كنترل (008/0P=)، عاطفه منفي بالاتر نسبت به گروه كنترل (048/0P=) و صفت اضطرابي بالا نسبت به گروه كنترل (035/0P=) برخوردار بودند. 25 درصد از افراد داراي روابط جنسي پرخطر و 9 درصد از افراد داراي روابط جنسي كم خطر در حين رابطه جنسي از داروهاي روانگردان استفاده مي كردند. نتيجه گيري: در افراد داراي روابط جنسي نامشروع، صفات شخصيتي مرتبط با نظام مغزي فعال سازي رفتاري با رفتار عدم استفاده از كاندوم همسو مي باشد. صفات شخصيتي مرتبط با نظام مغزي بازداري رفتاري با رفتار استفاده مداوم از كاندوم همسو مي باشد. وجود رابطه جنسي نامشروع با اختلال شخصيت همراه است. کليدواژگان: نظام هاي مغزي فعال سازي/ بازداري رفتاري، صفات شخصيتي، عاطفه مثبت و منفي، صفت اضطرابي، رابطه جنسي پرخطر

	مقايسه سطح ليپوپروتئين هاي سرم در گلوگوم زاويه باز اوليه با هيپرتانسيون چشمي ص 57 چکيده مشاهده متن [PDF 169KB]
	زمينه و اهداف: هيپرتانسيون چشمي، شايع ترين علت گلوكوم زاويه باز اوليه مي باشد. بالا بودن چربي هاي سرمي در بيماران هيپرتانسيون چشمي ممكن است سبب تسريع پيشرفت به طرف گلوكوم باشد. هدف از اين مطالعه مقايسه مقدار ليپوپروتئين هاي سرمي بيماران مبتلا به گلوكوم زاويه باز اوليه با بيماران دچار هيپرتانسيون چشمي مي باشد. روش بررسي: اين مطالعه موردي ـ شاهدي بر روي50 بيمار مبتلا به گلوكوم زاويه باز اوليه و50 بيمار دچار فشار داخل چشمي بالا انجام گرفته است. بيماران دچار هيپرتانسيون چشمي داراي فشار داخل چشمي بالا (با تنومتر گلدمن بالاتر از 21ميليمتر جيوه در دو مرحله زماني مجزا) و عدم وجود آتروفي در سرعصب و پريمتري طبيعي بودند ولي بيماران مبتلا به گلوكوم زاويه باز اوليه از سه عامل فشار داخل چشمي بالا، آتروفي سرعصب بينايي و پريمتري غيرطبيعي بايد دو عامل داشته باشند و هر دو گروه در معاينه گونيوسكوپي بايد زاويه باز باشند. پس ازانتخاب بيماران، هر دو گروه بصورت ناشتا تحت آزمايشات كلسترول تام، ليپوپروتئين با دانسيته كم، ليپوپروتئين با دانسيته زياد و تري گلسيريد قرار گرفتند. يافته ها: اختلاف معني داري در ميانگين تري گليسريد در بيماران گلوكوم زاويه باز اوليه (28/44 ± 32/215 ميلي گرم بر دسي ليتر) با ميانگين تري گليسريد در بيماران هيپرتانسيون چشمي (63/42 ± 02/195 ميلي گرم بر دسي ليتر) مشاهده گرديد (022/0 = P). ميانگين كلسترول در بيماران گلوكوم زاويه باز اوليه (40/34 ± 88/245 ميلي گرم بر دسي ليتر) و ميانگين كلسترول در بيماران هيپرتانسيون چشمي، (98/41 ± 42/231 ميلي گرم بر دسي ليتر) بود (031/0 = P). نتيجه گيري: ليپوپروتئينهاي سرمي بيماران مبتلا به گلوكوم زاويه باز اوليه بيشتر از بيماران دچار هيپرتانسيون چشمي بود. هيپركلسترولمي و هيپرتري گليسريدمي ممكن است سير پيشرفت فشار داخل چشمي بالا را به طرف گلوكوم زاويه باز اوليه تسريع بخشد. کليدواژگان: گلوكوم، هيپرتانسيون چشمي، هيپرليپوپروتئينمي، هيپركلسترولمي، هيپرتري گليسريدمي

	شناسايی الگوهاي غذايي غالب در دختران نوجوان ص 63 چکيده مشاهده متن [PDF 125KB]
	زمينه و اهداف: اطلاعات اندكي در مورد شناسايی الگوهاي غذايي نوجوانان وجود دارد و تا آنجا كه ما مي دانيم در ايران مطالعه اي در اين زمينه انجام نشده است. هدف ما در اين مطالعه شناسايي الگوهاي غذايي غالب در نوجوانان دختر شهر تبريز بود. روش بررسي: در اين مطالعه ی مقطعي رژيم غذايي تمام دانش آموزان مدرسه ی راهنمايی نمونه ی طلعت تبريز (257 نفر كه از تمام مناطق تبريز با امتحان ورودی انتخاب شده بودند)، با پرسشنامه تكرر مصرف غذاي 162 موردي بررسي شد. اين اقلام غذايي به40 گروه غذايي طبقه بندي شدند و با تحليل عاملی در برنامه ی SPSS مورد تحليل آماری قرار گرفتند. يافته ها: تحليل عاملي 6 الگوي غذايي غالب را مشخص نمود: 1) الگوي غذايي غربي (پيتزا، گوشتهاي احشايي، آب ميوه، شيريني جات و...) 2) الگوي غذايي تنقلات شيرين (ميوه هاي خشك، مربا و عسل، قند وشكر، چاي، شيريني جات، آب ميوه و...) 3) الگوي غذايي آسيايي (حبوبات، سيب زميني، گروه سبزيجات ديگر، دوغ، لبنيات پرچرب، مارگارين، غلات تصفيه شده و ...) 4) الگوي غذايي تنقلات شور (هويج، پفك، چيپس، ذرت حجيم، كراكرها، ترشي و ...) 5) الگوي غذاهاي كم پروتئين-نوشابه-روغن (كلمها، سبزيجات سبز برگ پهن، نوشابه، گوجه، گروه ديگر سبزيجات، روغنهاي غير هيدروژنه، مايونز و ...) 6) الگوي غذايي سنتي ايراني (چربيهاي هيدروژنه، سير، آبگوشت، چاي، مرغ و گوشت قرمز). در كل اين الگوهای غذايی 4/39% از واريانس را توجيه می كردند. نتيجه گيری: شش الگوي غذايي غالب در دختران نوجوان شهر تبريز وجود دارد. ارتباط اين الگوهای غذايی با مشكلات شايع مربوط به سلامت نوجوانان در مطالعات ديگری شناسايی خواهد شد. کليدواژگان: الگوي غذايي، نوجوانان دختر، تحليل عاملي.

	تاثير روشهاي درماني رفتاردرماني شناختي، مواجهه سازي و جلوگيري از پاسخ در اختلال وسواسي-اجباري ص 71 چکيده مشاهده متن [PDF 120KB]
	زمينه واهداف: اغلب پژوهشهاي قبلی نشان داده اند كه بين رفتاردرماني شناختي و مواجهه سازي و جلوگيري از پاسخ دركاهش علائم وسواسي-اجباري تفاوت معني دار وجود ندارد.هدف از اين پژوهش، بررسي ميزان اثر بخشي رفتاردرماني شناختي و مواجهه سازي و جلوگيري از پاسخ در بيماران وسواسي-اجباري است. روش بررسي : در اين مطالعه آينده نگر، 46 نفر بيمار وسواسي- اجباري به صورت جايگزيني تصادفي در سه گروه رفتاردرماني شناختي، مواجهه سازي و جلوگيري از پاسخ و ليست انتظارجاي داده شدند. آزمودنيهاي سه گروه از نظر متغيرهايي چون سن، جنس، سطح تحصيلات و وضيعت تاهل همتاسازي شده بودند. براي گردآوري اطلاعات از پرسشنامه هاي وسواسي-اجباري مادزلي، افسرد گي بك واضطراب بك استفاده شد. نمره هاي به دست آمده از ارزيابها در سه مرحله ( پيش آزمون، پس آزمون و دو ماه بعد از پس آزمون ) به كمك آزمونهاي آماري تحليل واريانس چند متغيره يك طرفه و آزمون تعقيبي توكي مورد تجزيه وتحليل قرار گرفتند. يافته ها : نتايج نشان داد كه در كاهش علايم وسواسي بيماران وسواسي-اجباري ، رفتاردرماني شناختي و مواجهه سازي وجلوگيري از پاسخ تفاوت معني داري با گروه كنترل در كوتاه مدت وبلند مدت دارند(01/0>(P. اما اين تفاوت در بين رفتاردرماني شناختي و مواجهه سازي وجلوگيري از پاسخ معني دار نمي باشد. نتيجه گيري: بر اساس نتايج اين پژوهش مي توان گفت كه در كاهش علائم وسواسي، بين رفتاردرماني شناختي و مواجهه سازي و جلوگيري از پاسخ تفاوت معني داري وجود ندارد. کليدواژگان: اختلال وسواسي، اجباري، رفتاردرماني شناختي، مواجهه سازي و جلوگيري از پاسخ

	مقايسه ي دو تكنيك ايمپلانتاسيون مجدد يورترووزيكال باري و باري تاگوچي در بيماران پيوند كليه ص 79 چکيده مشاهده متن [PDF 671KB]
	زمينه و اهداف : پيوند كليه درمان انتخابي براي نارسايي مزمن كليه است. بكارگيري تكنيك آناستوموز مناسب يورترووزيكال مناسب مي تواند از اكثر خطرهاي تهديد كننده ي كليه پيوندي جلوگيري كند. به علت ميزان عوارض پايين و آسان بودن ، تكنيك يورترونئوسيستوستومي اكستراوزيكال در پيوند كليه محبوبيت پيدا كرده است. اين كاهش در عوارض به علت محدود بودن ديسكسيون مثانه و نياز به حالب كوتاهتري از دهنده، مي باشد. ما عوارض ارولوژيك باري و باري تاگوچي را گروهي از بيماران پيوند كليه، ارزيابي و مقايسه كرديم. روش بررسي: ما يورترونئوسيستوستومهاي باري و باري تاگوچي را كه تصادفي انتخاب مي شدند، از سپتامبر 2004 تا مارس 2007 (متوسط پيگيري 12 ماه) ثبت كرديم. عوارض ارولوژيك شامل هماچوري عارضه دار، فيستول ادراري ، تنگي حالب و ريفلاكس بودند. يافته ها: از كل 198 بيمار، 100 مورد تحت آناستوموزباري - تاگوچي و 998 مورد تحت آناستوموز باري قرار گرفتند. ميزان عوارض ارولوِژيك در تكنيك ايمپلانتاسيون مجدد باري تاگوچي4 مورد (4%) و در باري 5 مورد (1/5%) بود. اين ميزان عوارض قابل توجه نبود (71/=p ) و شامل، يك ليك ادراري و3 تنگي حالب در گروه باري- تاگوچي و 4 تنگي و يك ليك در گروه باري بودند، كه اين بيماران، نياز به عمل مجدد پيدا كردند. هماچوري عارضه دار و ريفلاكس علامت دار، در مطالعه ما رويت نشد. مدت زمان آناستوموز حالب 16-4 دقيقه (متوسط78/2 ± 26/8 دقيقه ) در باري تاگوچي و 20-5 دقيقه (متوسط34/3±9/9 دقيقه) در باري ثبت شد. اختلاف معني دار بود )0001/= p) در پنجاه بيمار باري - تاگوچي كه به صورت تصادفي انتخاب و (Voiding cystourethrography، VCUG) شدند. 2 بيمار (4%) (II، (I ريفلاكس خفيف تا متوسط داشتند. اين بيماران نياز به درمان اندوسكوپيك يا جراحي مجدد پيدا نكردند. نتيجه گيري: مطالعه ما نشان داد كه يوترونئوسيستوستومي اكستراوزيكال باري- تاگوچي بدون افزايش در عوارض اورلوژيك، روش آسان و سريع است . اين تكنيك با عوارض قابل قبول يكي از تكنيك هاي انتخابي در مركز ما است . کليدواژگان: پيوند كليه ، يوترونئوسيستوستومي ، آناستوموز، ايمپلانتاسيون مجدد

	بررسي كوتاه مدت نتايج لامينكتومي در بيماران بالاي 60 سال دچار تنگي كانال نخاعي كمري ص 89 چکيده مشاهده متن [PDF 104KB]
	زمينه و اهداف: سندرم تنگي كانال نخاعي در نتيجه تنگي كانال نخاعي، كانال ريشه هاي عصبي يا سوراخ بين مهره ايي ايجاد مي شود و منجر به كمپرشن نخاع يا ريشه هاي عصبي مي شود. سندرم تنگي كانال نخاعي بطور شايع موجب گرفتاري افراد در دهه 5 و6 زندگي مي شود. در بيماران مسن وجود بيماريهاي همراه ممكن است موجب افزايش خطرات عمل جراحي گردد يا عاملي براي پيش آگهي بد باشد. روش بررسي: در اين مطالعه كوتاه مدت آينده نگر، نتايج لامينكتومي در 50 بيمار متوالي با سن بالاتر از 60 سال كه دچار تنگي كانال نخاعي كمري بودند ارزيابي شدند. براي ارزيابي از نمره بندي انجمن اورتوپدي ژاپن (Japanese orthopaedic association score، JOA) استفاده شد. اين نمره بندي قبل از عمل و حداقل شش ماه بعد از عمل انجام شد. JOA دو قسمت مجزا دارد كه شدت علائم و يافته هاي فيزيكي بيمار را اندازه گيري مي نمايد. نمره حاصل با روش Hirabayashi به درصد تبديل شد. يافته ها: گروه مورد مطالعه شامل 25 مرد و 25 زن بود كه ميانگين سني آنها بترتيب 28/67 و 84/66 سال بود. در كل 86% از بيماران نتايج عالي يا خوب داشتند. بيشترين سطح گرفتار L4وL5 بود. در هيچيك از بيماران مرگ رخ نداد. عارضه عمده در يك بيمار به صورت پارگي دورمر مشاهده شد. نتيجه گيري: لامينكتومي دكمپرسيو در برخي از بيماران مسن مبتلا به تنگي كانال نخاعي و علائم شديد كه به درمان كونسرواتيو جواب نمي دهند مي تواند موجب بهبود علائم شود. در نتيجه، جراحي بايد در اين بيماران به عنوان يك روش درمان در نظر گرفته شود. کليدواژگان: لامينكتومي، تنگي كانال نخاعي، سن بالا، نتايج

	الگوي مقاومت سويه هاي اشريشيا كلي جدا شده از عفونت هاي ادراري بيماران بستري بخش هاي مراقبت ويژه و بيماران سرپائي در برابر آنتي بيوتيكهاي فلوروكينولون ص 91 چکيده مشاهده متن [PDF 151KB]
	زمينه و هدف: استفاده وسيع از آنتي بيوتيكهاي فلوروكينولون سبب بروز روز افزون مقاومت به اين داروها شده است و بنابراين، پايش مقاومت به آنتي بيوتيكها اهميت زيادي دارد. هدف از اين مطالعه ارزيابي حساسيت سويه هاي اشريشيا كلي جدا شده از عفونت هاي ادراري بيماران بستري در بخش هاي ICU و بيماران سرپايي مراجعه كننده به مركز آموزشي و درماني امام خميني تبريز در برابر فلوروكينولونهاي معمول در درمان بود. روش بررسي: نمونه هاي ادراي از افرادي كه داراي علائم عفونت ادراري بودند جمع آوري شد. تمام سويه ها با روش روتين آزمايشگاهي تعيين هويت شده سپس تعيين حساسيت سويه هاي جدا شده توسط روشهاي ديسك آگار ديفيوژن (Disc Agar Diffusion، DAD) بر اساس پروتكل (Clinical and Laboratory Standards Institute، CLSI) انجام شد. همچنين (Minimum Inhibitory Concentration، MIC) ايزوله هاي آزمايشي در مقابل سيپروفلوكساسين با روش تهيه رقت در محيط كشت مايع (Macrodilution broth) انجام شد. يافته ها: در مجموع 100 سويه اشريشياكلي جداشده از عفونت هاي ادراري بيماران مراجعه كننده به مركز آموزشي و درماني امام خميني تبريز مورد مطالعه قرار گرفت كه 50 سويه مربوط به بيماران بستري در بخشهاي (Intensive Care Unit، ICU) و 50 سويه متعلق به بيماران سرپايي بود. براساس نتايج بدست آمده از روش ديسك آگار ديفيوژن 57 سويه (57%) نسبت به ناليديكسيك اسيد، 34 سويه (34%) در برابر نورفلوكساسين، 33 سويه (33%) نسبت به سپيروفلوكساسين و 30 سويه (30%) در مقابل افلوكساسين مقاوم بودند. تعداد 2 سويه (2%) نيز نسبت به افلوكساسين مقاومت حدوسط (intermediate) نشان دادند. در روش MIC از ميان 100 ايزوله آزمايشي، 41 ايزوله µg/ml4≤ MIC، 6 ايزوله g/mlµ2= MIC و 53 ايزوله g/mlµ1 ≥ MIC را نشان دادند. نتيجه گيري: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان دهنده بالا بودن مقاومت در برابر فلوروكينولونها مي باشد. اين امر ممكن است ناشي از تجويز غير منطقي آنها باشد. براي غلبه بر اين مشكل، بايد تجويز بي رويه محدود گردد و تجويز آنتي بيوتيك بر اساس الگوهاي حساسيت ميكروارگانيسم صورت گيرد. کليدواژگان: آنتي بيوتيك، مقاومت، اشريشياكلي، فلوروكينولون، عفونت ادراري

	تعيين الگوي تغذيه اي مادران شيرده و تاثير آن بر وضعيت رشد شيرخواران در شهر تبريز و روستاهاي اطراف ص 97 چکيده مشاهده متن [PDF 138KB]
	زمينه و اهداف: با توجه به توصيه سازمان بهداشت جهاني مبني بر اهميت تغذيه با شير مادر بر سلامت و رشد شيرخوار و همچنين اثر تغذيه مادر در دوران شيردهي بر كيفيت و كميت شير، مطالعه حاضر با هدف بررسي الگوي تغذيه اي مادران شيرده و اثر آن بر رشد شيرخواران صورت گرفت. روش بررسي: اطلاعات مربوط به مشخصات فردي و آنتروپومتريك و 24 ساعت يادآمد غذايي از 182 مادر شيرده شهري و روستايي كه داراي كودك منحصرا شير مادر خوار 120-90 روزه بودند، بدست آمد. اطلاعات غذايي بعد از آناليز با توصيه هاي RDA مقايسه شد. همچنين ارتباط رژيم دريافتي مادر با وزن شيرخواران با روش رگرسيون چندگانه مورد ارزيابي قرار گرفت. يافته ها: ميانگين انرژي دريافتي مادران (405± 2390 كيلوكالري) به طور معني داري كمتر از مقدار توصيه شده RDA (2733 كيلوكالري) بود ولي نزديك به ميانگين انرژي محاسبه شده (257±2458 كيلوكالري) بود. ميانگين انرژي دريافتي در شهر به طور معني داري كمتر از روستا بود (05/0P<). ميانگين مصرف نان، سبزي و پنير در مناطق روستايي و ميانگين مصرف برنج، ميوه، شير، ماست و گوشت در مناطق شهري به طور معني داري بيشتر بود (05/0>P). ارتباط معني داري بين وزن شيرخواران و نمايه توده بدني مادران مشاهده شد (49/0=ß، 05/0>(P. همچنين اختلاف معني داري بين وزن شيرخواران مربوط به مادران با دريافت انرژي بيشتر از 2500 كيلوكالري و شيرخواران مادران با دريافت انرژي كمتر وجود داشت. نتيجه گيري: با توجه به تاثير مثبت تغذيه مادر بر رشد شيرخواران، توجه بيشتر به امر آموزش در جهت بهبود وضعيت تغذيه مادر در دوران شيردهي لازم به نظر مي رسد. کليدواژگان: مادران شيرده، الگوي تغذيه، تغذيه انحصاري با شير مادر

	دگرسان بيني خود در بيماران مبتلا به صرع قطعه گيجگاهي و اختلال پانيك ص 103 چکيده مشاهده متن [PDF 129KB]
	زمينه و اهداف: دگرسان بيني خود نشانه اي رايج در بسياري از بيماريهاي رواني، بيماريهاي عضوي-مغزي، مصرف مواد و داروهاي خاص مي باشد كه بصورت يك تغيير مكرر در ادراك خود كه در آن احساس شخص از واقعيت خودش به طور موقتي و گذرا تغيير كرده است، تعريف مي شود. هدف پژوهش حاضر بررسي و مقايسه ی حالت دگرسان بيني در بيماران مبتلا به صرع قطعه ی گيجگاهي، اختلال پانيك و جمعيت غير بيمار مي باشد. روش بررسي: به اين منظور دو گروه از بيماران داراي تشخيص صرع قطعه ی گيجگاهي و اختلال پانيك با گروه كنترل غير بيمار به صورت مقطعي و به وسيله مقياس كمبريج برای دگرسان بيني خود مورد ارزيابي و سنجش قرار گرفتند. يافته ها : بيماران مبتلا به صرع قطعه ی گيجگاهي نسبت به دو گروه ديگر، نمرات بالاتري را در پرسشنامه ی دگرسان بيني مبني بر تجربه بالاي اين حالات كسب كردند. همچنين افراد داراي تشخيص اختلال پانيك از لحاظ تجربه حالات دگرسان بيني در رتبه ی دوم قرار گرفتند. جمعيت غير بيمار در مقايسه با گروه بيماران ميزان تجارب دگرسان بيني كمي را گزارش كردند. نتيجه گيري: پديده ی دگرسان بيني خود نشانه اي رايج در بيماران مبتلا به صرع قطعه ی گيجگاهي و اختلال پانيك مي باشد. کليدواژگان: دگرسان بيني خود، صرع قطعه گيجگاهي، اختلال پانيك

	گزارش يك مورد همانژيوم غاري شكل كام همراه با شكاف كام نرم ص 109 چکيده مشاهده متن [PDF 149KB]
	همانژيومها، تومورهاي عروقي خوش خيمي هستند كه شايعترين مكان بروز آنها سر و گردن است و در كام بندرت رخ می دهند. همانژيوم به دو شكل ميكروسكوپي مويرگي و غاري شكل تقسيم مي شود كه همانژيوم غاري شكل شيوع كمتري دارد. در اين گزارش خانم 53 ساله اي معرفي مي شود كه با شكايت از زخم همراه با درد مختصر در ناحيه كام مراجعه كرده بود. در معاينه ی بالينی، شكاف دو طرفه ی كام بدون توده ی واضحي همراه با تندرنس در لبه ی راست شكاف مشاهده شد. از محل زخم بيوپسي برداشته شد و تشخيص هيستوپاتولوژيك همانژيوم غاري شكل گذاشته شد. کليدواژگان: همانژيوم، همانژيوم غاري شكل، همانژيوم كام، شكاف كام

	گزارش يك مورد انكوسيتوماي پاروتيد ص 113 چکيده مشاهده متن [PDF 50KB]
	تقريباً 3٪ نئوپلاسم هاي سروگردن در غده ی پاروتيد رخ مي دهد و كمتر از 1٪ اينها نئوپلاسمهاي انكوسيتيك مي باشند. نئوپلاسمهاي انكوماسيتيك معمولا خوش خيم بوده و شايع ترين محل آنها پاروتيد مي باشد. طبقه بندي هيستولوژيك سازمان جهاني بهداشت، نئوپلاسم هاي انكوماسيتيك را به 3 دسته تقسيم مي كند: انكوسيتوزيس، انكوسيتوما و كارسينوم انكوسيتيك. در اينجا ما يك مورد انكوسيتوماي پاروتيد را گزارش مي كنيم. کليدواژگان: انكوسيتوما، پاروتيد، اكسي فيليك آدنوما

	گزارش يك مورد سندرم گيلن باره در بيمار مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس ص 115 چکيده مشاهده متن [PDF 211KB]
	بيماري مولتيپل اسكلروزيس عمدتاً سبب درگيري سيستم عصبي مركزي مي شود و سندرم گيلن باره منجر به آسيب ديدگي اعصاب محيطي مي گردد. وقوع هر دو بيماري كه اتوايمون هستند در يك فرد بسيار نادر مي باشد. بطوريكه يك مورد مشابه تاكنون گزارش شده است. در اين گزارش يك مورد بيماري مولتيپل اسكلروزيس مطرح شده است كه بعداً دچار سندرم گيلن باره شد. بيمار خانم 31 ساله اي است كه سابقه مولتيپل اسكلروزيس را از چند ماه قبل داشته و تحت درمان با اينترفرون بتا (1) بوده است. اخيراً دچار فلج شل اندامها بخصوص در اندامهاي تحتاني شده بود كه با توجه به شرح حال، معاينه و بررسيهاي الكترودياگنوستيك تشخيص بيماري گيلن باره از نوع نوروپاتي اكسونال حركتي حاد (Acute Motor Axonal Neuropathy، AMAN) داده شد و تحت درمان با ايمونوگلوبولين وريدي قرار گرفت و بهبودي نسبي حاصل گرديد. کليدواژگان: مولتيپل اسكلروزيس، سندرم گيلن باره، الكترودياگنوستيك

تاريخ انتشار: 15/10/88
تلفن: 3363870 (0411)

تاريخ درج در سايت: 17/11/88
شمار بازديدکنندگان اين شماره: 477

چاپ فهرست

ارسال فهرست به ديگران

نظر بدهيد

اشتراک نسخه چاپي

معرفی سايت به ديگران

گزارش اشکال در اطلاعات

اشتراک نشريات ديگر

جستجوی مطالب

کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:

آرشيو اين مجله

همه مجلات عضو

مجلات علمی مصوب

متن روزنامه های عضو

جستجوی پيشرفته

	تبليغات



ايران

جام جم

دنياي اقتصاد

رسالت

كيهان


ساير روزنامه ها را در سايت هاي اختصاصي شان مطالعه نماييد.

پيشخوان

فصلنامه بانك صادرات ايران

متن مطالب شماره 52، تابستان 1389را در magiran بخوانيد.

- اصول مديريت ريسك اعتباري
- مديريت دانش؛ رمز بقاء و كليد موفقيت در بانك
- حذف سه صفر حذف صورت مسئله
- نقش صفر در اقتصاد
و ...

1389-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.

توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642 021
تهران، صندوق پستی 111-15655

فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوی اخبار و مطالب منتشر شده در نشريات اطلاعی نداريم!

توصيه می کنيم هنگام استفاده از اين سايت یه ويژه در هنگام جستجو از مرورگر IE استفاده کنيد.